Dit is een open brief aan alle veganisten.

Extreme vegans

Vegans staan er bij vleeseters vaak om bekend dat ze “denken beter te zijn dan anderen”. Nu denk ik niet zo zeer dat dat een vegan probleem is, maar meer een menselijk probleem. Wat je nooit moet vergeten is dat één label je nog geen goed persoon maakt. Als je een klootzak bent en vegan wordt, ben je nog steeds een klootzak. Alleen een veganistische klootzak. Zo simpel is het. Dus ja, ook binnen de vegan-beweging bestaan er mensen die vinden dat ze een bepaalde superioriteit op andere mensen kunnen opleggen.

Nu hoor ik al de opdoemende tragische schreeuwen van andere activisten met de vraag of ik nu dierenleed aan het goedpraten ben, maar zo wil ik het niet zien. Ik ben alleen wel realistisch in het huidige wereldbeeld en ben het dan ook niet eens met het standpunt van alles of niets. Ik zie liever vijf mensen vegetariër worden dan eentje vegan. Wat ik wel denk is dat het belangrijk is om bewust te blijven van de manieren waarop je de dierenindustrie nog steunt en om te kijken hoe je dit tot zo min mogelijk kunt terugbrengen. Laat het me even iets uitgebreider uitleggen.

Niet goed genoeg?

Ik wil me niet te veel uitlaten over dit specifieke geval, maar een grote activistische partij heeft zich laatst uitgesproken over het feit dat ze niets minder accepteren dan volledig, toegewijd, activistisch en abolitionistisch veganisme. Naar aanleiding hiervan heb ik ook besloten deze blog te schrijven. Eerlijk, ik zou het fantastisch vinden als dit inderdaad de werkelijkheid was, dat iedereen in harmonie samenleeft; mens en dier. Alleen helaas leven we niet in die wereld en is het systeem waar we wel in leven gebouwd op een aantal fundamenten en cognitieve dissonanties die diep in onze samenleving zitten. Ik vind het fantastisch als mensen direct de connectie maken en van vleeseter naar vegan gaan, maar ik begrijp ook dat je dit niet van iedereen kunt eisen.

Dit gaat zelfs zo ver dat ik vegans geërgerd heb zien reageren op het feit dat veganisme een hype is en dat mensen niet per se vanuit compassie handelen, maar bijvoorbeeld ook voor hun eigen gezondheid. Zorgt dit nu echt voor een bijdrage aan het grotere doel? Zijn we bezig met een Berghain-achtige club bouwen, of willen we de dieren helpen? Al is het een notoire vleeseter introduceren bij een vegan make-uplijn, al is het een paar dagen per week plantaardig eten, al is het voor de eigen gezondheid. Dat maakt mij allemaal niet uit. Elke stap richting minder consumptie van dierlijke producten neem ik als een win for the cause.

Inclusiviteit en effectiviteit

Ergens snap ik wel dat het voor ons vegans erg lastig kan zijn om enthousiast te reageren op iemand die één vleesmaaltijd overslaat, ik vind het zelf ook niet altijd even eenvoudig. Toch is het in mijn ogen wel belangrijk om elk stapje aan te moedigen. Al is het alleen het vervangen van de koffiemelk. Als het iemand al tijden tegenhoudt om vegan te worden, omdat je zo graag een plak kaas op brood hebt, dan heb ik liever dat diegene naar die stap toewerkt dan dat er mensen over vallen en gaan verkondigen dat diegene niet vegan genoeg is. Dat lijkt mij namelijk niet echt bevorderlijk voor je enthousiasme.

Binnen de dierenrechtenbeweging kunnen we elke hand gebruiken. Ik denk ook dat mensen uitsluiten van activisme enorm schadelijk is. Als we deze mensen opnemen, meenemen en tips geven komen we veel verder dan met afstoten. Als ze zich dan tijdens die reis, hoe lang die ook mag duren, in willen zetten voor dierenrechten: In godsnaam, laat ze. Misschien dat door hun bijdrage aan activisme andere mensen wél vegan worden, maar ook als er mensen vegetarisch worden vind ik het een gewin voor onze zaak. We kunnen dan eindeloos discussiëren hoe ethisch die keuzes zijn, maar ik denk dat we het er wel over eens kunnen zijn dat mensen aanmoedigen veel effectiever werkt dan ze negatief afschilderen voor de dingen die ze nog wel doen. Laten we niet vergeten dat heel weinig mensen vanaf kleins af aan vegan worden opgevoed en dat deze mensen al een verschil maken als je kijkt naar het gedrag van de gemiddelde consument.

Eigen tempo

Als eerst dit. Ja, het is als je het zwart-wit bekijkt best hypocriet om bepaalde dingen af te zweren vanwege dierenleed, maar ondertussen voor andere producten wel aan dit systeem mee te betalen. We moeten alleen niet vergeten dat de mens inherent een afkeer heeft voor verandering, er van bovenaf onwijs veel propaganda op deze producten wordt gegooid en de wereld al heel lang zo werkt. Het heeft mij meer dan twintig jaar in het carnistische systeem gekost om echt open te staan om op onderzoek uit te gaan en door te krijgen hoe het nu echt zat. Ik denk dat er op een bepaald punt een knop om moet gaan, maar bij sommige mensen duurt dat even of zijn het meerdere knopjes. We hebben bijna allemaal jarenlang deel uitgemaakt van het systeem. Sterker nog, het systeem draait nog op volle toeren. Wat voor mij het belangrijkste is, is dat iemand wil veranderen.

Zo lang ze daarmee aan het werk zijn, vind ik dat het minste wat we kunnen doen is ze daarin helpen en steunen. We zijn echt in de fase waarin we blij moeten zijn met elke winst, niet waarin we mensen moeten afrekenen op wat ze nog wel doen. Daarmee zeg ik niet stop met activisme bij deze groep mensen. Integendeel; Laat ze bijvoorbeeld eens wat meer lezen en zien over de industrie waar ze nog aan bijdragen. Geef ze tips over goeie vervangers, deel informatie, maar laten we alsjeblieft geen mensen uitsluiten.